ای سر چشمه ی محبت ای عشق واقعی چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است! چگونه ببوسمت... وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود. بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است چه داشته ای که اینگونه مرا طلسم کرده ای؟! من اینگونه نبودم!!! تو عشق را با من آشنا کردی تو هوای دلم را با طراوت کردی زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران پرواز میکنم پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم !!! 
نوشته شده توسط نسیبه در سه شنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1386 ساعت 0:8 موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
درباره وبلاگ

الهی!
من در کلبه ی تنهایی خود چیزی دارم
که تو در عرش کبریایی خود نداری
من همچون تویی دارم
که تو چو ن خود نداری
فهرست اصلی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY