در این غروب پر از دلتنگی
در حالی که خورشید آسمان 
درپشت کوه ها به خواب می رود 
و آسمـان آبـی, سـرخ و دلگـرفتـه 
می شوددلم هوایت را کرده است 
نوشته شده توسط نسیبه در پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 ساعت 15:57 موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
درباره وبلاگ

الهی!
من در کلبه ی تنهایی خود چیزی دارم
که تو در عرش کبریایی خود نداری
من همچون تویی دارم
که تو چو ن خود نداری
فهرست اصلی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY